De ‘1,5-meter samenleving’ is voor mensen met een beperking of chronische aandoening niet haalbaar of alleen met voldoende ondersteuning te realiseren. Nodig is een crisisplan voor mensen met een beperking of chronische aandoening.
Binnenhof

De crisismaatregelen tegen corona gaan langer duren. Tegelijkertijd wordt nagedacht over de inrichting van de ‘1,5-meter samenleving’. Voor mensen met een beperking of chronische aandoening is zo’n samenleving niet haalbaar of alleen met voldoende ondersteuning te realiseren. Nodig is een crisisplan voor mensen met een beperking of chronische aandoening. Ieder(in) doet deze oproep aan de Tweede Kamer en de minister. De Kamer bespreekt woensdag 22 april de coronamaatregelen.

De coronacrisis heeft een grote impact op mensen met een beperking of chronische aandoening. De coronamaatregelen raken heel direct en op veel verschillende manieren het leven van deze mensen. Zorg en ondersteuning vallen weg, mantelzorgers raken overbelast en mensen voelen zich vaker angstig en geïsoleerd, blijkt uit de vele signalen en meldingen die wij ontvangen.

Bied perspectief op een leefbaar bestaan in deze crisis

Nodig is een visie en een aanpak hoe de gevolgen van de coronacrisis voor mensen met een beperking of chronische ziekte beheersbaar en leefbaar te houden. ‘Stel in samenspraak met mensen met een beperking of chronische aandoening en hun vertegenwoordigende organisaties een crisisplan op waarmee mensen perspectief geboden wordt’, vraagt Ieder(in) aan de minister en Kamerleden. Daarbij gaat om de zorg in instellingen, woonvoorzieningen en zorg thuis voor mensen met een beperking of chronische ziekte.

Het crisisplan moet tenminste antwoord geven op de problemen die er zijn met:

  • De bezoekregeling in de gehandicaptenzorg
  • Bescherming voor mensen met kwetsbare gezondheid en hun naasten, zorgverleners en bezoek
  • Hervatten van zorg, ondersteuning, therapieën en behandeling om verdere achteruitgang of escalatie te voorkomen
  • Ondersteuning voor mantelzorgers, zoals aanbieden van respijtzorg, dagopvang en dagbesteding, om hen te helpen de zorg voor een naaste vol te houden
  • Plan B voor waar het echt niet meer gaat of als binnen gezinnen besmetting plaatsvindt, bijvoorbeeld door voldoende logeer- of (medische) opvangmogelijkheden beschikbaar te maken.

Wij verzoeken de Kamerleden de minister te vragen op korte termijn een crisisplan op te stellen waarin in ieder geval antwoord wordt gegeven op bovenstaande acute problemen. Dit in samenspraak te doen met mensen met een beperking of chronische aandoening en hun vertegenwoordigende organisaties.

Deel dit bericht