Ieder(in) gebruikt cookies voor Google Analytics en het onthouden van instellingen als contrast en lettergrootte.

Ja, ga verder

16 nov 2017

Verplicht verhuizen? Niet zomaar

man in rolstoel voor raam

Als verhuizen naar een gelijkvloerse woning goedkoper is dan een traplift, dan moeten mensen maar verhuizen. Zo redeneerden veel gemeenten met de oude Wmo 2007 in de hand. Met de nieuwe Wmo 2015 moeten gemeenten beter opletten wat mensen nodig hebben en is de verhuisplicht bij woningaanpassingen veranderd. Als u een woningaanpassing nodig heeft, dan zal de gemeente goed naar uw wensen moeten luisteren.

Gemeenten gingen onder de oude Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo 2007) vaak uit van het ‘primaat van verhuizen’. De wens van de burger om in de eigen woning te willen blijven, was van ondergeschikt belang.

Geen keus
In de praktijk betekende dit vaak dat mensen geen andere keuze hadden dan te verhuizen, terwijl ze in hun eigen woning wilden blijven wonen. Bijvoorbeeld omdat men al vele jaren in dezelfde woning woonde, met alle sociale contacten in de buurt. Of, omdat de eigen koopwoning moest worden verruild voor een huurwoning en dit flinke nadelige financiële gevolgen had.

Maatwerk
Volgens advocaat Matthijs Vermaat is die verhuisplicht bij woningaanpassingen veranderd met de nieuwe Wmo 2015. Dit signaleert hij in een artikel voor sociaalweb.nl.

Gemeenten moeten zorgen dat iemand die hulp en ondersteuning nodig heeft en in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening, zoveel mogelijk in staat wordt gesteld tot zelfredzaamheid of participatie. Liefst zo lang mogelijk in de eigen leefomgeving. Dit staat in artikel 2.3.5 van de Wmo 2015.

Dit betekent dat de gemeente bij woningaanpassingen minder gemakkelijk de verplichting kan opleggen om te verhuizen. Het belang van de burger om zo lang mogelijk in de eigen woning te kunnen blijven wonen, weegt in de Wmo 2015 zwaarder dan in de Wmo 2007.

Geen maximum
Volgens advocaat Vermaat houdt dit ook in dat de gemeente geen maximale bedragen meer in de verordening mag opnemen, waarbij geldt dat men altijd verplicht moet verhuizen als de kosten van de woningaanpassing boven dit maximum uitkomen.  

Grenzen
Er zijn nog steeds wel grenzen, zo stelt Vermaat. De gemeente moet een zorgvuldige belangenafweging maken om ervoor te zorgen dat iemand zo lang mogelijk in zijn eigen woning kan blijven. Bij deze afweging mag de gemeente nog steeds de kosten mee laten wegen.

Als de kosten van de woningaanpassing echt te hoog worden en het belang van de gemeente daarmee zwaarder weegt dan het belang van de burger, dan mag de gemeente kiezen voor een alternatief. Een alternatief is dan verhuizen naar een andere geschikte woning. Wanneer nu precies het belang van de gemeente zwaarder weegt dan het belang van de burger, is lastig te bepalen en zal individueel beoordeeld moeten worden.

Motiveren
Heeft u vanwege een beperking een woningaanpassing nodig en u wilt het liefst in uw eigen woning blijven wonen, dan zal de gemeente goed naar uw wensen moeten luisteren. De gemeente moet uw wensen serieus laten meewegen in het besluit. Wil de gemeente u toch verplichten om te verhuizen, dan moet de gemeente dit zorgvuldig motiveren.

Rechter
Uiteindelijk zal de rechtspraak moeten uitwijzen welk beleid van de gemeente op grond van de Wmo 2015 wel of niet toelaatbaar is. Welke kant dat uitgaat, blijkt uit een recente uitspraak van de rechtbank Overijssel. De rechter oordeelde dat gemeenten heel zorgvuldig moeten afwegen of ze mensen wel kunnen verplichten tot verhuizen. De uitspraak is hier te vinden.

Het artikel van advocaat Matthijs Vermaat op Sociaalweb.nl,


Meer over de Wmo (u gaat naar Thema’s)
Terug naar Home