Ieder(in) gebruikt cookies voor Google Analytics en het onthouden van instellingen als contrast en lettergrootte.

Ja, ga verder

06 jun 2019

Pak verkokering aan: mensen willen zekere zorg én meedoen

Meisje met verstandelijke beperking wordt in tillift gehesen

Op 13 juni bespreken de Tweede Kamerleden het gehandicaptenbeleid. Ze gaan het dan vooral over de Wet langdurige zorg hebben. Vrij snel daarna debatteren ze over de Wet maatschappelijke ondersteuning. ‘Nederland heeft de zorg zo netjes in hokjes ingedeeld, maar mensen passen minder goed in die hokjes. Dit geldt in het bijzonder voor mensen die levenslang en levensbreed zorg nodig hebben.’ Pak die verkokering van de zorgwetten aan, kom met tussenvormen, schrijven Ieder(in) en zes andere organisaties in een brief aan de Tweede Kamer.

De Wet langdurige zorg (Wlz) biedt een redelijk hoge mate van zekerheid van zorg. Die zekerheid wordt niet geboden via de gemeentelijke Wmo-zorg. Die gemeentelijke ondersteuning schiet te vaak tekort bij complexe zorg, maar is – althans op papier - wel meer gericht op participatie en zelfstandig meedoen in de samenleving.

Mensen met een levenslange beperking hebben behoefte aan zekere zorg én ondersteuning op levensterreinen als onderwijs, werk en wonen. Het gaat hierbij niet alleen om een behoefte, maar ook om rechten waarvoor Nederland heeft getekend: zelfstandigheid, burgerschap en participatie staan centraal in het VN-verdrag Handicap.

‘Onderzoek daarom of het beter werkt als de voordelen uit de Wlz en Wmo worden gecombineerd. Tussenvormen kunnen helpen om de knellende verkokering van de zorgwetten tegen te gaan’, vragen Ieder(in), Per Saldo, LSR, Sien, Mind, VG Netwerken en KansPlus in de brief aan de Tweede Kamer en de minister van VWS.

Verbeter toegang tot zorg
Grote zorgen blijven de organisaties zich maken als het gaat om de toegang tot zorg. Het zorgstelsel is complex, niet toegankelijk en gaat nog altijd niet uit van de ondersteuningsbehoefte. Mensen lopen in toenemende mate vast in het doolhof van wet- en regelgeving. Op papier lijkt het goed in elkaar te zitten; in de dagelijkse praktijk vallen mensen buiten de boot, blijkt keer op keer uit onderzoek.
Het moet eenvoudiger en deskundiger. De minister heeft eerder al gezegd dat hij voorstander is van ‘no wrong door’. Mensen met een zorgvraag mogen niet steeds worden doorgestuurd naar andere instanties of loketten. De organisaties willen graag van de minister weten tot welke concrete verbeteringen in de praktijk dit heeft geleid.
Bijzondere aandacht wordt gevraagd voor kinderen en jongeren met een levenslange/levensbrede beperking. De inzet van vroegsignalering en tijdige (vroeg)hulp is voor deze jeugd en hun gezinnen cruciaal en mag worden niet worden gefrustreerd door te ingewikkelde toegang tot zorg.

Verschraalde dagbesteding langdurige zorg
Aan de Tweede Kamer en de minister worden ook oplossingen gevraagd voor de verschraling van dagbesteding bij langdurige zorg en de problemen die er zijn bij ouderinitiatieven voor woonvormen of kleinschalig wonen gecombineerd met zorg.
Tevens vragen de organisaties om het zorgvuldig – en zonder vertraging – uitvoeren van de nieuwe Wet zorg en dwang, die de sterk verouderde Wet Bopz (onvrijwillige opname) vervangt.

De brief aan de Tweede Kamer van Ieder(in), Per Saldo, LSR, Sien, Mind, VG Netwerken en KansPlus over het Gehandicaptenbeleid zorg staat hieronder.