De uitkomsten en signalen vanuit AVI en het Ieder(in) signaalrapport, Moet ik echt zoveel inleveren?‚ waaraan een waaier aan patiëntenorganisaties hun bijdrage hebben geleverd, domineert op dit moment het debat in Den Haag over de voortgang van de hervorming langdurige zorg (Hlz). En dat is niet gek. Overal in het land zijn mensen en organisaties in paniek over de wirwar aan informatie en onduidelijkheid over wat nu werkelijk ingeleverd moet worden.
Meisje met een verstandelijke beperking wordt met een tillift in haar rolstoel geholpen.

Gemeenten weten niet hoe ze hun taak moeten uitvoeren en mensen zijn wanhopig en worden geconfronteerd met een stapeling aan kosten. Met als gevolg dat mensen afzien van noodzakelijke zorg. Dat is niet alleen nadelig voor de mensen om wie het gaat; uiteindelijk wordt de zorg daardoor alleen maar duurder. De debatten op 9 en 10 september zijn waarschijnlijk nog maar het begin van een serie aan inspanningen die door iedereen geleverd moet worden.

Gemeenten staan naast mensen

Gemeenten moeten handelen naar de letter en de geest van de wet en naast mensen gaan staan bij het vinden van een oplossing. De controle en inspraak van mensen om wie het gaat op lokaal niveau moet worden versterkt.

De staatssecretaris is verantwoordelijk

Als de staatssecretaris zijn systeemverantwoordelijkheid neemt en het overgangsrecht voor mensen die dat werkelijk nodig hebben regelt en de functie van het Juiste Loket uitbreidt, gloort er licht aan de horizon.

Lees ook de berichtgeving van 2 september, Ruim 400 duizend mensen in onzekerheid

Meer over Zorg
Terug naar Home

Deel dit bericht

Meer nieuws over