Aan de wieg van Ieder(in)
Voor veel medewerkers en leden heeft het aangekondigde vertrek iets onwerkelijks. Want Illya Soffer is onlosmakelijk verbonden met Ieder(in). Ze stond aan de wieg ervan. Toen ze tien jaar geleden binnenkwam, had de organisatie zware bezuinigingen, het vertrek van veel medewerkers en een turbulente fusie achter de rug. Ieder(in) was een nieuwe start, onder een nieuwe naam, zonder garantie op succes.
In de tien jaar die volgden is er onder leiding van Illya een robuuste organisatie ontstaan. Die in nauwe samenspraak met leden, netwerkpartners en ervaringsdeskundigen meepraat aan alle tafels die ertoe doen. En die samen met al deze partners knelpunten aankaart en zo regelmatig ook veel ellende weet te voorkomen.
Altijd zoeken naar gemeenschappelijk grond
Het mensen verbinden en het zoeken naar gemeenschappelijk grond is kenmerkend geweest voor haar directeurschap. En niet alleen in relatie tot de achterban maar ook als het ging om andere stakeholders, bestuurders, beleidmakers en politici. Want ze is, zoals ze het zelf ooit noemde ‘Hard op de zaak maar zacht voor de mens.’ Het is dan ook niet verwonderlijk dat een recent succes – de inbreng voor het VN-comité in Geneve – een gezamenlijke inspanning was van Ieder(in), netwerkpartners en achterban. En dat maakte veel indruk. Het comité roemde de kwaliteit van de inbreng en de saamhorigheid en kracht van de delegatie.
Veel bereikt maar ook teleurstelling over gebrekkige vooruitgang rechtspositie
Er waren in deze tien jaar natuurlijk ook nog allerlei andere successen. Zoals de ratificatie van het VN-verdrag Handicap. Het opnemen van het discriminatieverbod op grond van handicap in de Grondwet. En de totstandkoming van een Nationale Strategie, die de overheid aanzet om de komende 15 jaar concrete maatregelen te treffen voor mensen met een beperking.
En toch gaat Illya over een aantal maanden stoppen. Het steeds opnieuw moeten aankaarten van de achterstelling van mensen met een beperking bij almaar wisselende politici, bewindspersonen en ambtenaren is een pittige klus die veel energie en een lange adem vraagt. Bovendien leveren al die inspanningen lang niet altijd de gewenste resultaten op. Illya: “Dat het zoveel moeite kost om de rechtspositie van mensen met een beperking structureel te verbeteren, ging me steeds meer tegenstaan. Achter al dat lobbyen en onderhandelen gaan honderden schrijnende verhalen schuil van mensen die eindeloos moeten strijden voor goede ondersteuning en steeds weer aan het kortste eind trekken. Dat gaat je niet in de koude kleren zitten.”
Opvolging
Illya is met veel passie, enthousiasme en toewijding directeur geweest, maar ze voelt nu dat het tijd is om het stokje over te geven. Na tien jaar is er volgens haar een nieuwe directeur nodig die het werk met frisse energie kan voortzetten. Want er is nog heel veel te doen!
Het bestuur van Ieder(in) neemt de komende maanden de tijd om zorgvuldig tot opvolging te komen. Dat gebeurt in nauwe afstemming met het managementteam, de OR, onze leden en andere betrokkenen. Illya blijft zich, zoals gezegd, de komende maanden onverminderd inzetten voor het werk van Ieder(in). Wat ze daarna gaat doen weet ze nog niet. Maar éen ding is zeker, ze zal zich blijven inzetten voor een maatschappelijke zaak. Misschien zelfs voor mensen met een beperking. Maar dan wel in een andere rol.