Foto: John Beckmann
Dit beeld staat symbool voor het hele debat: mensen met een beperking worden geraakt en buitengesloten. Dit moet veranderen.
De betrokkenheid van mensen met een beperking, hun naasten en professionals is desondanks groot. De publieke tribune zit vol. En in de Statenpassage kijken mensen met een livestream mee. Ieder(in) is met meerdere collega’s aanwezig.
Helaas, Minister Sterk houdt in haar beantwoording stellig vast aan de financiële afspraken die zijn gemaakt door de regeringspartijen.
De Kamer spreekt zich uit: geen bezuinigingen op de gehandicaptenzorg
De dag na het debat neemt de Tweede Kamer de motie van Bikker c.s. aan. Hierin vraagt de Tweede Kamer de regering om niet te bezuinigen op de gehandicaptenzorg. De motie heeft een duidelijke politieke uitspraak:
- de Kamer erkent dat bezuinigingen directe gevolgen hebben voor kwaliteit, veiligheid en toegankelijkheid;
- de Kamer vindt dat mensen met een beperking en hun naasten niet de dupe mogen worden van generieke bezuinigingen;
- de Kamer zegt dat er andere keuzes mogelijk zijn.
Met de aangenomen motie geeft de oppositie een duidelijk signaal aan het minderheidskabinet: geen bezuinigingen op de gehandicaptenzorg.
Bezuinigingen zijn niet de enige reden voor ongerustheid
In het debat wordt meerdere keren benoemd dat alle maatregelen uit het coalitieakkoord bij elkaar vooral mensen met een beperking of chronische ziekte hard raken:
- De bestaanszekerheid gaat achteruit door de verhoging van het eigen risico
- Het afschaffen van zorgkosten als aftrekpost
- Meer eigen bijdragen voor zorg en ondersteuning
- Het versoberen van uitkeringen
Het ‘vergeten’ van het gehandicaptenbeleid tijdens de formatie heeft ingrijpende gevolgen. In het debat van 9 maart is het vooral de oppositie die dit ziet.
Verschraling gebeurt nu al
Er is veel aandacht voor de aangekondigde sluiting van vier zorgvilla’s van ExpertCare. Gelukkig wordt tijdens het debat duidelijk dat deze datum naar achteren schuift. En de minister zegt toe om zich in te zetten voor alternatieven.
Het is alleen niet zo dat de benodigde zorg en ondersteuning hetzelfde blijft. Aanwezige ouders gaven aan dat er nu als sprake is van verschraling en het niet doorgaan van logeerweekenden en vakantieweken. Met grote gevolgen voor de gezinnen die het nu al nauwelijks volhouden vanwege de respijtzorg.
VN-verdrag Handicap: vooral plannen op papier, nog geen concrete actie
Het coalitieakkoord zegt dat het VN-verdrag Handicap wordt uitgevoerd en dat Nederland inclusiever en toegankelijker moet worden. Maar daarvoor zijn geen structurele middelen gereserveerd. Verschillende Kamerleden vragen zich daarom af wat de ambitie van het kabinet op dit gebied is. Minister Sterk geeft helaas geen duidelijkheid.
Kamerleden vragen ook naar de aanbevelingen uit Genève. Kamerlid Tijmstra (CDA) vraagt om een stappenplan zodat inzichtelijk wordt hoe we in 2040 een inclusieve samenleving hebben gerealiseerd. Minister Sterk zegt toe dit te maken.
Nog een opvallend moment was de reactie van minister Sterk op een motie van Dobbe (SP) over de toegankelijkheid van overheidsgebouwen. Minister Sterk ontraadde deze motie, omdat deze, in haar eigen woorden, “wel heel ver gaat”.
Opvallend, want toegankelijkheid van (overheids)gebouwen is niet alleen een verplichting onder het VN- verdrag Handicap, maar ook voornemen uit het coalitieakkoord. Na herhaaldelijk doorvragen door Kamerlid Dobbe, zegde de minister toe dat haar ambtenaren hierover in gesprek gaan met het ministerie Volkhuisvesting en Ruimtelijke Ordening.
Ingediende moties
In de agenda van het debat is terug te zien welke moties er zijn ingediend. De moties staan onder agendapunt 54. Op dinsdag 17 maart wordt er over deze moties gestemd.
Wij roepen de minister en de Kamer op tot drie concrete stappen:
- Voer de motie Bikker c.s. volledig uit. Geen bezuinigingen op de gehandicaptenzorg. Niet direct, en ook niet via een omweg.
- Zet het VN-verdrag Handicap centraal in alle beleid. Met voldoende budget en Rijksbrede verantwoordelijkheid.
- Werk samen met mensen met een beperking en hun organisaties. Niet achteraf, maar vanaf het begin. Niet als inspraak, maar als gelijkwaardige partners.