Jos heeft een geleidehond en computeraanpassingen via de Zorgverzekeringswet. Deels heeft hij werkaanpassingen via het UWV. Vanuit de gemeente heeft hij via de Wmo hulp bij het huishouden en begeleiding en maakt hij sporadisch gebruik van de Regiotaxi.
Voor hulp bij het huishouden had Jos altijd een persoonsgebonden budget (pgb). Tot de gemeente bij een herindicatie erop aandrong om dit om te zetten in zorg in natura. De reden: het is goedkoper voor de gemeente. Ze haalden ook andere argumenten aan. Zo zou een pgb administratief te moeilijk zijn voor iemand met een visuele beperking. Verder lieten ze doorschemeren dat ze de hulp bij het huishouden zouden kunnen stopzetten. Dat laatste gaf de doorslag. Sindsdien hebben Jos en zijn vrouw een hulp in het huishouden van een gecontracteerde zorgorganisatie. Ze moesten sowieso al toeleggen op het pgb voor de huishoudelijke hulp. De tarieven van de gemeente waren namelijk te laag om die te betalen.
Begeleiding heeft Jos voor administratie en sporten. ‘Ik heb het alleen al nodig voor de aanvraagformulieren van de Wmo. Die sturen ze standaard op papier. En zet je je handtekening net naast het vakje dat daarvoor bestemd is, dan krijg je het formulier terug omdat ze het niet kunnen verwerken. De Wmo-consulent vond dat ik voor formulieren naar het wijkteam of de formulierenbrigade kon. Alleen: ik werk overdag. ’s Avonds kan ik daar niet terecht. Net zoals er ’s avonds bestemmingen zijn waar geen bus meer naartoe gaat. Vandaar dat ik soms de Regiotaxi nodig heb.’
De aanvraag van Wmo-voorzieningen kan volgens Jos beter: ‘De Wmo-consulenten hebben geen idee als ze bij ons thuis komen, twee mensen die blind zijn. Dan zeggen ze: ja, ja, lastig. Ze weten niet hoe ze ermee om moeten gaan. Ze zouden beter moeten luisteren naar inwoners: hoe hun dag eruit ziet, wat ze nodig hebben, doorvragen. Lever meer maatwerk. Dat sluit beter aan bij de persoon dan een algemene voorziening. Maak formulieren digitaal toegankelijk. En biedt reële uurtarieven voor pgb.
In de praktijk ziet Jos het tegenovergestelde gebeuren. ‘Nu werpen gemeenten vaak drempels op om ondersteuning aan te vragen. Als die te hoog zijn, vragen inwoners geen voorzieningen meer aan. Maar dan stapelen de problemen zich op achter de voordeur. Na verloop van tijd is de gemeente dan duurder uit.’ Jos geeft zijn eigen situatie als voorbeeld. “Binnenkort krijg ik een herindicatie voor begeleiding. Als de sportbegeleiding ophoudt, ga ik niet langer naar de sportschool. Dan zal mijn gezondheid achteruit gaan en zal ik vaker van de Regiotaxi gebruik maken. Dat kost de gemeente ook geld.’
Lees ook de andere verhalen ‘Maatwerk maakt deelnemen mogelijk’
Harry
‘In Den Haag is het een percentage wat ze besparen, maar ik ben geen nummer. Ik ben gewoon Harry en voor mij heeft het persoonlijk directe effecten. Door de decentralisatie zijn we gewoon een pingpongbal van de politiek geworden.’
Maranke
‘Er zou vertrouwen moeten zijn dat je voorzieningen niet kwijtraakt. Nu krijg ik bijvoorbeeld minder uren hulp bij het huishouden, maar mijn huis is niet kleiner geworden. Elke keer komt die herindicatie als een boomerang terug.’
