Carlijn over de inkomensafhankelijke eigen bijdrage Wmo

Een slapeloze nacht na de berichtgeving over de inkomensafhankelijke bijdrage WMO en er zullen nog vele slapeloze nachten volgen. Mijn naam is Carlijn. Ik ben 50 jaar en moeder van twee zoons (geboren in 2003 en 2008).

Vanuit huis is door de tuindeur een persoon in een rolstoel te zien op de veranda.

Door een zwaar auto-ongeluk op mijn 17e ben ik vanaf mijn middel verlamd en gebruik ik dus een rolstoel. Ik werk parttime (20 uur) en ik heb daarnaast een Wajong-uitkering. Ik kan wel zeggen dat ik vanaf het begin af aan ondanks mijn handicap volop meedoe in de maatschappij.

Begin vorig jaar ben ik helaas gescheiden. We wonen in een rijtjeshuis. Dankzij mijn smartengeld en de wat soepelere hypotheekregels bij scheiding heb ik mijn ex uit kunnen kopen en kan ik godzijdank met mijn kinderen in dit huis blijven wonen.

In mijn huis zit een traplift en ik heb een handbike met elektrische ondersteuning. Hulp in de huishouding heb ik niet. Zorgkosten en andere bijkomende kosten vanwege een beperking zijn hoog. Het verplicht eigen risico ben ik vanwege het gebruik van katheters sowieso elk jaar al kwijt.

Mijn maandinkomen is daarnaast door de buffelboete sinds begin dit jaar al € 42,- netto(!) minder. Het vakantiegeld wordt ook minder en ik geloof dat ze de tegemoetkoming arbeidsongeschikten als je een Wajonguitkering hebt ook van plan zijn af te schaffen.

Ik weet niet of ik mijn hypotheek kan blijven betalen als deze inkomensafhankelijke bijdrage voor de WMO echt doorgaat! En dan? Staan we dan op straat?

Ik heb geen optie om te zeggen dat ik dan maar geen zorg meer vraag. De hulpmiddelen heb ik echt nodig… ik had het ook liever niet gehad…

De gevolgen van deze inkomensafhankelijke bijdrage voor WMO zullen enorm zijn! Dit moet anders!