Martin en Maddy, beiden gepensioneerd, wonen in een dorp in het zuidwesten van het land. Maddy heeft een spierziekte en maakt gebruik van een rolstoel. Martin is sinds een chemokuur slecht ter been.
Een witte man en vrouw in een tuin. Zij zit in een rolstoel, hij staat rechts naast haar. Beiden dragen een blauwe jas.

Voorheen hadden ze een koopwoning, maar die bleek niet aan te passen. Nu wonen ze in een huurwoning. Vanuit de Wmo heeft de gemeente verschillende aanpassingen gedaan in de woning. Maar lang niet alles wordt vergoed. Zo hebben ze zelf de drempelhulpen betaald.

Meerkosten

Dat komt telkens terug: de extra kosten die ze hebben in verband met ziekte en beperking. Een rolstoelbus? Die vergoedt de gemeente niet. Zelf betaald. Voor de rolstoelbus is een kofferbaklift nodig om hulpmiddelen in de bus te takelen. Plus een extra tree om makkelijker in te stappen. Worden niet vergoed. Zelf bekostigd. ‘En na een periode van ziekte’, zo vertelt Martin, ‘kan Maddy de rolstoelbus niet meer in. Ze heeft een stoel nodig die naar buiten draait. Die wordt ook niet vergoed.’

Dat zijn niet de enige extra kosten die ze hebben. Martin vervolgt: ‘Vanwege de spierziekte van mijn vrouw stoken we meer. De hulpmiddelen die we hebben, verbruiken extra stroom. In januari is van ons beiden het verplicht eigen risico al vol. Daarnaast hebben we extra betalingen voor medicijnen die niet worden vergoed, ook al gebruiken we ze op advies van de arts. Extra vervoerskosten voor veelvuldig tandartsbezoek als gevolg van mijn chemo. Wanneer we op vakantie gaan, hebben we een aangepaste kamer of appartement nodig. Daarvoor betaal je de hoofdprijs.’ En zo gaat Martin nog even door.

Bezuinigen

‘Ik heb een middeninkomen, Maddy een klein pensioen’, vervolgt Martin. ‘Maar alles wordt steeds duurder. De huur stijgt maar door. En daar bovenop dan ook nog de inkomensafhankelijke eigen bijdrage voor de Wmo? Ik heb niet berekend hoeveel de eigen bijdrage voor ons wordt, maar het wordt bezuinigen. Vakantie zit er in ieder geval niet meer in.’

 

Lees ook de andere verhalen over de inkomensafhankelijke eigen bijdrage

decoratief

Richard

‘Begeleiding helpt me om afspraken te maken. Zonder begeleiding zou ik de deur nauwelijks meer uitkomen. Maar wordt het kiezen tussen eten en ondersteuning, dan is de keuze snel gemaakt.’

decoratief

Hans

‘De eigen bijdrage moet voorkomen dat mensen lichtzinnig gebruik maken van zorg en ondersteuning. Maar ik hèb helemaal geen keuze. Ik moet straks ieder jaar bijna €4.000 meer betalen als eigen bijdrage!’

decoratief

Carlijn

‘Ik weet niet of ik mijn hypotheek kan blijven betalen als deze inkomensafhankelijke bijdrage voor de WMO echt doorgaat! En dan? Staan we dan op straat?’

decoratief

Egbert

‘Met de inkomensafhankelijke eigen bijdrage Wmo gaan we financieel kopje onder. Ik wil dat politici beseffen dat dit ook mensen met een modaal inkomen hard kan raken.’

decoratief

Judith en Eric

‘Eerst die hogere huur en dan ook nog een hoge eigen bijdrage. Daarmee verdwijnt mijn zelfstandigheid. Wat heb je dan nog voor leven?’

decoratief

leonie

‘We zullen zeker moeten bezuinigen. Het doet mij vooral pijn dat dit ook voelbaar zal zijn voor onze kinderen. Ik ben bang voor de toekomst.’

Deel dit bericht

Meer nieuws over